Trudging, I gathered sounds with my hands
loading them onto my back:
here a bundle of weeping,
here an old woman
thundering curses,
here urns in a heaviness
of soft lamentation
and quiet pleading.
Upon reaching the black trees
high on the hill,
I was already a hunchback
my nose touching the knee.

Halting, I let drop
my load on the earth,
and said this to Him: “All these prayers
were meant for You”.
And there slid from the heavens
to the tips of cypress trees
and from their trunk to me
God’s compassionate mercy:
“Too much have you tired
in the endless croaking of frogs”.

From the collection of poems The Star of Nothingness, Athens: Oropedio 2012
Diakopto, Achaea, Summer 2020

«Ο καμπούρης»

Πήγαινα, μάζευα με τα χέρια μου ήχους
τους φορτωνόμουν στη ράχη μου:
εδώ ένα δεμάτι λυγμοί
εδώ μια γριά ν’ απειλεί
με κατάρες,
εδώ στάμνες βαριές
ήσυχα κλάματα
και σιγανές παρακλήσεις.
Μέχρι να φτάσω στα μαύρα δέντρα
ψηλά στο λόφο,
ήμουν καμπούρης –
η μύτη ν’ αγγίζει το γόνατο.

Στάθηκα, έριξα βαριά
το φορτίο στη γη,
Του είπα: «Για Σένα
όλες αυτές οι προσευχές».
Και γλίστρησε απ’ τον ουρανό
στις μύτες των κυπαρισσιών
κι απ’ τον κορμό ως εμένα
φιλόστοργο το έλεος του Θεού:
«Σε κούρασαν πολύ
τόσα κοάσματα βατράχων».

Από την ποιητική συλλογή Το άστρο του Τίποτε, Αθήνα: Οροπέδιο 2012

The post Antonia Gounaropoulou: “The hunchback” appeared first on Greek Social & Literary Review - Ελληνική Κοινωνική & Λογοτεχνική Επιθεώρηση.

Hidden in the shadow
beneath a fig tree
the adder’s root.
And all await
the coming of July
the advent of August,
that their hands may stick
of tree, of milk.

For just a while
you left wide open
our home’s front door
and our threshold was
so near the ground.

In the night I ask
how breathes the soil.
In the day I forget
and dream of red honey.
Last night I saw
the fig tree in my sleep.
It grabbed my shoulders
and plunged me down
deep to its roots.

I writhed for air

and while
in spasms,
I glimpsed

a small split of sky
swiftly smile at me
from the stem
of the adder’s root.

From the collection of poems The Star of Nothingness, Athens: Oropedio 2012
Diakopto , Achaea, Summer 2020

Κρυμμένο στον ίσκιο

Κρυμμένο στον ίσκιο
κάτω απʼ τη συκιά
το φιδόχορτο.
Κι όλοι λένε
πότε θα ʼρθει ο Ιούλης
πότε ο Αύγουστος,
τα χέρια να κολλήσουν
από δέντρο και γάλα.

Την πόρτα του σπιτιού μας
την άφησες για μια στιγμή
ορθάνοιχτη –
κι ήταν το κατώφλι μας
τόσο κοντά στη γη.

Τις νύχτες ρωτιέμαι
πώς ανασαίνει το χώμα.
Τις μέρες ξεχνιέμαι
κι ονειρεύομαι κόκκινο μέλι.
Χτες βράδυ είδα τη συκιά
στʼ όνειρό μου.
Μʼ άρπαξε απʼ τους ώμους
και με βύθισε ίσια
στις ρίζες.

Σπαρταρούσα γιʼ αέρα,

κι ενώ
μες στους σπασμούς μου
ανάβλεψα,

φευγαλέα μου γέλασε
μια μικρή σχισμή ουρανός
μέσα απʼ τον κορμό
του φιδόχορτου.

Aπό την ποιητική συλλογή Το άστρο του Τίποτε, Αθήνα: Οροπέδιο 2012

The post Antonia Gounaropoulou: “Hidden in the shadow” appeared first on Greek Social & Literary Review - Ελληνική Κοινωνική & Λογοτεχνική Επιθεώρηση.

Impassive midnight hour
of what I reckon was
some other Friday.
Butchers unloaded at the market
and women ashen clad
prepared the temples
for morning’s Easter Service.

Chandeliers of splendour
all blood-red in hue,
slaughtered sheep dangling
down iron hooks.

We thought their bleatings
chimed the resurrection,
stifled as they jammed
upon the blade.

A Sacred Shroud would spread upon
the desolation deep inside.

From the collection of poems The Star of Nothingness, Athens: Oropedio 2012

Diakopto , Achaea, Summer 2020

Μεσάνυχτα

Απαθή μεσάνυχτα
μιας κάποιας ήτανε νομίζω
Παρασκευής.
Ξεφόρτωναν χασάπηδες στην αγορά
κι ετοίμαζαν τις εκκλησιές
μονόχρωμες γυναίκες
για λειτουργία Σαββάτου.

Πολυέλαιοι πλούσιοι
και κόκκινοι πορφύρας,
τ’ αρνιά σφαγμένα
στα τσιγκέλια.

Νομίσαμε γι’ ανάσταση
το βέλασμα τ' αμνού,
ανάκουστο που κόλλησε
στη λάμα.

Μεγάλο Σάβανο άπλωνε
στη μέσα μου ερημιά.

Aπό την ποιητική συλλογή Το άστρο του Τίποτε, Αθήνα: Οροπέδιο 2012

The post Antonia Gounaropoulou: “Midnight Hour” appeared first on Greek Social & Literary Review - Ελληνική Κοινωνική & Λογοτεχνική Επιθεώρηση.